නිශාන්තය

නිශාන්තය

දීපා ද සිල්වා ලන්ඩනය

දිය කඩිත්තේ රඟන සෙවනැල්ලෙ සිතුවමින් මැවෙන්නේ කලා පිරි සඳ මඬල බබලමින් අඳුරු නුබ කුස මතින් මදු ගීත මුමුනමින් තරු කැකුළු හිනැහේවි මඳ නලට යාවෙමින් තුෂර පිනි කැලුම් වැද කොඳ කැකුළු හිනැහේවී සමන් මල් පොහොට්ටුව හිටි ගමන් නැගිටීවී සඳ පහස විඳ ගන්න කුමුදු පෙති පිබිදේවි නිශා රඟ මඬල වෙත පොර කමින් රැස් වේවී සිලිලාර කැලඹිල්ල සඳ එලියෙ දැවටෙමින් අලුත් රහසක් කියයි අහස් ගගෙ පීනමින් පුරුදු ලෙන්ගතු කම ම හද පුරා මෝරමින් සැලෙයි පිණි බිඳු වැලේ මන් තොසින් පැටලෙමින් විල් දියේ රඟපාන රැස් කඳේ තුරුල්ලේ පෙන කැටිති දඟ කරයි හිතුමතේ නිදැල්ලේ සිව් දෙසින් රාව දෙන සංගීත සැදැල්ලේ මල් පුසුඹ ඉව කරයි මලවි ලද ඇසිල්ලේ රන් පියුම නිදි කිරයි මිහිලියේ ලය මතේ හමා යන මද පවන ගිම් නිවයි ඇගෙ වතේ සිනිදු මීදුම් සළුව අතුරලා මුදු ගතේ සඳ පහන් මුවා වෙයි වලාවට නිදිමතේ
කවිය බලන්න