හෙණ හඬ පුපුරාය
වැහිදිය උතුරාය
සිතිවිලි නොනිදාය
මතකය හද දාය...!

වස්සානයෙ ප්‍රේමාතුර වැහි කඳුළක චිරි චිරියට
වසන්තයේ මතක අරන් සුළං කෝඩ හරි හරියට
අග්නි - දියේ රුපු යුදයෙන් පස්සෙන් පහු වැද කුටියට
විරහ දුකම කවි කරලමි දේදුන්නක සත් පැහැයට

අනුභූතිය සඳැස් කවක එළිසමයෙන් සරසලා
අර්ථ රසය උත්ප්‍රාසයෙ ව්‍යංගයෙන් සඟවලා
විප්‍රලම්භ ශෘංගාරය සිතැඟි පුරා තවරලා
පරිකල්පනයෙන් හැඩකොට පෙම ඉවසමි
හුදෙකලා