ස්වාමීනී,
පරසිඳු මෙපුර යටගිය දවසක නුවර
පිරිසිඳු පහස ලැබු සම්බුදු කෙත නියර
කිරි සුදු පිරිත් හුය බැඳ තවරා පුයර
නිරිඳුද සිටියෙ සෝදා අත ලේ දියර
පිට නිය ගසා නොකසා රජ දරු ඇලය
බට දඬු දරා පැතුමකි බොන නිල් ජලය
හෙට ගැන සිතා තුරුණුය සිත් අරගලය
හැට ගණනකිය දහසින් එතනම බලය
සහලය දැනුම් උන්, රට කරනා කරුණු
රහලය, ගොඩක් අය, පියවරු මඟ හැරුණු
ඇහැළය වුණත් නව මං පෙත් හෙළි කෙරුණු
ගහළයො තමයි දෙසුවෙම මුණි, බණ කරුණු
පෙරපර බලන විට පවසට ගළපාන
බහුතර බෝසතුය බුදුවන සඳපාන
විලතර රකුසු ඇතියෙන් කර නළපාන
එනතර හෙතෙම මඟ විය, දත් විලිසාන
පවතිනු නැතුව දියමත විඳිමින් බින්දු
අමතනු පෙමින් රකුසුය සමනල සින්දු
නවතිනු පිණිස පවසට දියවර කැන්දූ
භවතුනි මෙහිද විල් අසලය බට ලන්දූ
කවිය බලන්න
