අප්සරා මං සිත්තරා
අඩසඳ වු නලල් තල
සිප ගන්න සිත්වුණා
දිගු දෑස අඩවන්ව
නීල පැහැවන් වුණා
දඟකාර කෙහෙරැල්ල
පළඳනා එක්කලා
දිගු නැහැය පියකරුය
හැඩය මා සිත් වුණා
දෙතොල් පෙති මදහසට
සලිත වුනෙ මගෙ දෙතොල්
දෙතොල් පට ඇඳෙනවිට
මහද මන්මත් වුණ
දෙකම්මුල් රත් පැහැව
විලියකින් බර වුණා
දෙකන් පෙති රන් තෝඩු
වලින් මම හැඩකළා
සිහින් දිග ගෙල වටා
මාලයක් පැළඳුණා
සිහි වුනේ පෝරුවට
ගොඩ වුණා දෝ කියා
පුළුල් උර සිතුවම්ව
සිතින් මා සැතපුණා
දිගු දෑත් මත රැදුණු
කට්රොල්ද නිල් වුණා
දෑතටම මගෙ අතින්
වළලු පොඩි පැළඳුණා
බාහුවට ගිගිරි සර
පළඳලා හැඩ කළා
පීන පියොයුරු දෙපළ
මගෙ දෑස මත් කළා
තබන විට තිසර තුඩු
බඹර තුඩ මත්වුණා
සිහින් ඉඟ ගලපද්දි
දෑත මගෙ ගල් වුණා
සිනිඳු සළු පොරවද්දි
සියුම් තැන් සිහි වුණා
නාභිගත මා දෑස
නුරාවෙන් මත් වුණා
සළුවෙ රැළි නාභියට
යටින් සිත්තම් කළා
නිශා කළ නිදි නැතිව
මනස හැඟුමන් සලා
අප්සරා නුඹ නොදත්
මං නුඹේ සිත්තරා
02/08/2025
කවිය බලන්න
