මවුනි සෙනෙහෙබර
ඉහ ඉද්දර හිඳ..
දිගු මුදු අතැඟිලි....
කෙහෙ රොද අස්සේ..
කල මුදු සිත්තම් ...
තවත් දැනෙනවා ..
මගෙ සුදු අම්මේ...
දඟ කල ගුටි කෑ ..
අතීතයේ රුදු මතකය අතරින් ...
විසිරී සී කඩ..
පැතු අප පැතුමන් ..
කොහේ කොතැන..
කොහොමද රැඳුණේ...
මා හැරදා ගිය..
මතකයි දවසත් ..
මැරෙනව හැම මොහොතක් ගානේ....
දයාබරයි නුඹ ..
අදත් මගේ ලඟ...
දැනෙනව මට හීනෙන් වාගේ.....
එන්නද දවසක..
තුරුළේ ඉන්නට...
අම්මේ මං ලොකු පුතු නුඹගේ....
- චමී -
Photo Credit; Shoeib Abolhassani
කවිය බලන්න
