එම්බා වැස්ස
අණසක පතුරුවන එම්බා චුරු චුරුව
අළුගුත්තේරු වැඩ හින්දා නුඹ කෙරුව
මින් ඉදිරියට කොහොමත් පදවනු බැරුව
හිටිතැන නැවතිලා අද ජීවන ඔරුව
කන්දත් කඩා තප්පරයෙන් බිම හෙලුව
හිත් පිත් නැති වැස්ස මෙතුවක් අපි පෙළුව
බේරා ගන්න බැරි තරමයි අද ඔළුව
දැන් හොඳටෝම ඇති පලයන් ගෙන කළුව
හීනෙක නැතත් දිනයක් බඩ කට පිරුණ
ජීවිත ගෙවෙයි පිහිටෙන් අසරණ සරණ
දන්නා කෙටික් කීවා අහපන් කරුණ
මේ දැන් පිටවෙයන් අතකට හිස හැරුණ
ඇති කෙරු උදවු බෑ නොකියා ගෙනත් දිදී
අඬලා කියද්දිත් උඹටයි තවත් මදී
ඇවිලෙන්නට ළඟයි අළු වෙයි පැතුම් පොදී
වැන්දා මෙන්න පලයන් ගින්දරත් නොදී....
Digana
Photo credit; Inge Maria
කවිය බලන්න
