පලක් නෑ මැහුවට ඉරුනු මේස් වැරහැලී...

පලක් නෑ මැහුවට ඉරුනු මේස් වැරහැලී...

ඉෂංකා මිහිරි කුමාරතුංග

සීත පුරවා නත්තලට අසිරිමත් යැයි ලෝකයක් කියද්දී දරා ගත නොහැකි සුසුමක උනුසුමක් පපු මත තියෙද්දී..... කුමට උදාඋනිද උදුවප් මස ලුනු කටුවේද හඩ බිදෙද්දී.... පිනි මුවන් බැදි ලනු ඉහිරී ගිය කරත්තයට චිරි චිරිය තනි රකිද්දී වැටුනාට කුමක් කරන්නද හිම කැටි හිනාවන් ඈතට විසිරෙද්දී... දරා ගත යුතුමය මේ සීත නත්තලක උරුමය වී හිමි වෙද්දී.... පිරුන අටු කොටුවක සෙවනැලි වල ජායාවකද නැති වෙද්දී මහ රෑ මැද්දට ඇව්දින් මම කුමට හඩවන්නද සීනු හඬ රැව් දී නාඩා නිදා ගන්න තුරුලෙ මව් ලඟ පලක් නෑ මැහුවට ඉරුනු මේස් වැරහැලී... යටියන්තොට
කවිය බලන්න