ගමේ පුහුලන් ගමේ කපුටන්ට

ගමේ පුහුලන් ගමේ කපුටන්ට

මයුරි කොඩිකාර ගම්පහ

හද්දා පිටිසරයි අපෙ ගම් තුලාන රැක්කේ රහස්මයි හුඹහට ඔබාන අත්තේ හැදුන නාඹර කජු කඩාන රිස්සේ රස විඳියි පුහුලම බදාන නාඹර වියේ කිව්වෙම මට උඩැක්කී දාගෙන කදේ ගම හෙල්ලුව සිරික්කී මීවණ කැළේ උඹ නැළෙව්ව පැටික්කී තාලෙට එදා අපෙ හදවත් කවිත්කී මල්ලත් නොලිහ ඔබලා උඹ බලද්දී ඉන්නත් බැරිව හැඟුමන් කිති කවද්දී රන්වන් තිසරු රහසින් ඉඟි මරද්දී අත්වැල් බැන්ද මිහිරිව තනු වැයෙද්දී හෝරා කටුව කිටි කිටි ගා ඇදෙච්චී පාරා සියුම් බඳෙ හිරියක් වැටෙච්චී මානා උන්න නෙත් යුග මගෙ වැහෙච්චී පාරා වළලු දෙක එකිනෙක ගැටෙච්චී ආගිය කතා ළිං සංගමෙ දොඩද්දී සාරෙට ලුණු ඇඹුල් එක්වෙල දමද්දී ලාකඩ වගේ හිත් පතුලට එබෙද්දී පාලිය නැටූ උඹ අහිමිය හිතද්දී බුම්මා මුහුණ වෙන අතකට ඇදෙද්දී වැන්දා නොවඳිනා වැඳුමුත් ඇඬෙද්දී සද්දා ගුණෙන් උඹ පාවඩ එළද්දී නින්දා වින්දෙ මම රති රඟ දැනෙද්දී මානා හිඹුටු දං වෙරළු ද ලැබෙච්චී ආරා කුසත් හොර රහසෙම වැඩෙච්චී කාගේ පවක් වුව තුරුලට ගැනෙච්චී රාලේ උඹත් පින් පුරනව දැනෙච්චී ගම්පහ, වතුරුගම
කවිය බලන්න