දූරියන් ගස් හන්දියෙන් සඳුන් පුරයට ආ අළුත් ජෝඩුව

දූරියන් ගස් හන්දියෙන් සඳුන් පුරයට ආ අළුත් ජෝඩුව

සුනිල් ලීලානන්ද පෙරේරා රත්නපුර

සඳුන් පුර ස්කීම් එකට ආදා ඉදං මට අල්ලන්නෙ නෑ ඔයාගේ ඔය නාඩගං නැතිවුනත් ලයිට් ටැප් වතුර නං ආපහූ දූරීයන් ගස් හන්දියේ මහගෙදර යං ඇනෙක්සිය මට වහකදුරු දැං කී මනිත් ඕනෑම නෑ ඉතිං ලට්ට ලොට්ට ඔක්කොම පැක් කරං මෙහෙන් යං ටාටා බට්ටෙක් හයරින් කරං එදා වැඩ ඇරී එනතර උරුලෑවා රජ නෑ දොලෙන් ඇස් රතුවෙනකං නෑවා සෙට්වෙමු, රිච්මන් එකේ ගැන්සිය කෑගෑවා පස්වන සිල් පදේ රැක ඌ ගෙදරම ආවා කෝ වෙනදාට තුරුලේ දැනෙනා සුවඳ සුවඳ උලා ආවේ කොයි පිල උඩද ජිම් යන්නං හෙට ඉඳං මම තර වැඩිද ඇයි උරුලෑවො ඹට මං දැං හැඩ මදිද පැත්තකට පැත්තකට නැත්නම් මම යනවා සැටියට කොට්ට මෙට්ටත් අකුලං ඉදිං මදුරුවෝ තල තලං මහගෙදර යන්න තෝ ආව නාවා මං වැලිකඩ යන්නේ ඒකි ඇඳ උඩම බාවා උරුලෑවියා රෑ ගිරි යටිං කෑ ගෑවා බිත්තියේ සාත්තර හූනා දෙපාරක් චී චී කීවා වල්ල පට්ටාවලට වැඩියෙං අපේ සට්ටං ගිනි ගනං බැරිම තැන උරුලෑවා හීනියට කෙඳිරි ගෑවා තොල් කෙල ඇබිත්තකිං නාව නාවා නිහඬ බව බිඳ ලෑවා අරුන්දැල සඳුන් ගස් මංඩිය පීර පීරං මහා ගිනි මැල වගේ හුලු අතු බැඳං හොයන්නේ අපි යන එන ගමං කිය කියා අපේ වාසගං වතුර කලගෙඩියක් නමං බොලත් අතපය හෝදගං මීක් නොකියා දැන් ඉඳිං මට වෙසමුනියා වැහෙන්නට කලිං තැලුන සිගරැට් වකුට්ටක් දිග ඇරං දෙතොල මැද හුරතල් කරං උරුලෑවා සීලිම දෙස බලං හිතට නිවනක් නැති තරං කලුවරේ ජරමරේ ලැයිටරේ හොයනා ගමං අතක් කොට්ටය යට දෝනා යමිං පතුවලේ රහසේම ගරනා ඌට ඕවගෙ වැඩ නතිං කොට්ට උරයේ මෝස්තර දියවී හිහිං ඒත් මල් මෝස්තර ඇඟිලි තුඩු හදුනන තරං
කවිය බලන්න