අතීතයෙන්   කතාවක්.

අතීතයෙන් කතාවක්.

ප්‍රීති රන්දෙණිය

ලොකුදුවේ මෙහෙ වරෙං වෙදසිංහ මහත්තයා මොරදීපු සද්දයට ලොකුදුවගෙ මුලු ඇගම වෙව්ලුවා බීතියෙන් මැගිලින්ගෙ ලොකු කොලුවා එක්ක මොනාවද උඹේ තියෙන්නා ගනුදෙනුව පේර කෝටුව අතේ ගෝර නාඩුව කටේ කියාපිය කියාපිය මගේ යකා ඇවිස්සෙයි ලියන්න ට හොර ලියුම් කවුද කිව්වේ උඹට ගොවිගමෙන් කවුරුන්ද හාලින්ට හිර දෙන්නෙ මේ ගෙදර මහඑකී නිදියාන උන්නාද කියාපිය කවුරුන්ද ලියූං ගෙනිහින් දුන්නේ පේර කෝටුව පිටේ හරස් ඉරි අදිනවා මැද ට ආ අම්මටත් ඉරි ලකුණු ලැබෙනවා ලොකු කෙලී ගලක් වගෙ නොසෙල්වී ඉන්න වා කදුලු නැති ඇස් දෙකෙන් ගිනි පුපුරු පනිනවා සහෝදර ප්‍රේමේ එල්ලුනා කෝටුවේ ගැහුවා ඇති අක්කා ට අක්කා ගියෙ නෑ එළි යෙ මම යි ගෙන්හින් දුන්නේ අක්කා ව අත ඇරලා මට ගහලා සැනසෙන්න මොහොතක ට පොඩි එකා යෝදයෙක් වගේ වෙලා බොටුවෙන්ම ඇල්ලුවේ හෙල්ලෙන්න බැරි වෙන්න දැක්කාද මූ මගේ මූණ ටම කියපු හැටි දන්නෙ නෑ මගේ තරම මං පුතෝ අද උඹව කෝටු මස් කරනවා බදිනවා පොල් ගහේ දානවා දිමි ගොටුව මල්ලි ට අතක්වත් තිබ්බොතින් තාත්තේ පනිනවා ලිදේ මම පොඩි යි කියලා ඉතින් බයවෙන්නෙ නෑ තවත් මේකිගෙ කටේ හයිය පහලොවත් ගිය මාසෙ වහපිය හැකරකට පැනපිය ළිඳේ උඹ හදන්න ට හිතුවා මදි මං උඹේ තාත්තා දුකයි මට ඒක ගැන අහිංසක මිනිසුන්ට හාලියයි කීවාට තාත්තා නෙ හාලියා මොකක් බොල තෝ කිව්වේ තාත්තා ට නේද උඹ අපහාස කරන්නේ මොන වාට හැදුවාද මෙහෙ ම දරුවන් රටට ඒ අතට මේ අතට අත් කකුල් කොටු රූල් ඔව් මම යනවා මයි මහන්තත්තය යන්න බදිනවා ඌව මම බදින්නට බැරි වුනොත් වහටිකක් හරි කනවා ආයිමත් පස් ටිකක් පාගන්නෙ නෑ ගෙදර ඇස් දෙකට නොපෙනෙන්න පල දැන්ම තොලිංච්ව ලොකු දුවේ නැවතියන් ළිඳ උඩින් මව් සෙනේ අක්කෙ යන්නට එපා කිරි මුවේ හැඩියාව අපිත් අරගෙන යන්න ගවුම් කොන ඇද්දිල්ල මගේ දුවේ රත්තරං තුරුලු කරගත් සැණින් අම්මා ගෙ ඇස් දෙකෙන් වක්කඩේ ගොඩ ගැලුවා පපු කැවුත්තුවෙ කෑලි කැඩෙන හඩ දුව ගෙ කණේ සහෝදර මාලුරැල නොනවතින වෙව්ලිල්ල කදුලු මහවැලි ය සේ ගලනකොට ඔලුවෙ ඉද කෝප උන ලේ බිංදු ඇස් දෙකේ ගිනි පුපුරු නිවි නිවී වෙඩරු වී තර්ජනය ගර්ජනය හිංසා ව නොමැතිව ත් කදුලු බිදුවක බලය බොහෝ දේ කරනවා තාත්තා ගෙ දරු නු සිත කරුමෙකට මට ඇවිත් වාසනා ව න් අම්මෙ හදවතේ නුඹේ ලේ හැඩුවා ඇති බුදු අම්මෙ මේ කදුලු පාවඩේ පාගලා නොයන්නමි අම්මා මල්ලි ල නංගී දාල මට යන්න බෑ අදින් පසු අම්ම වගේ මම ත් මහ පොලව වගේ .. 25...5...2022
කවිය බලන්න