තේවානිගේ කවිය
කුමරුනේ ස්කන්ධ
මතකයිද මන්දා
වල්ළිට කළින්
මං, ඔබට පෙම් බැන්දා
ඔබේ සිත
ඈ ගාව දැවටෙනා හන්දා
මම දෑස් පියාගමි
වරදක්ද මන්දා
සෙල්ල පුර
මැනික් ගං වැල්ලේ
ඔබ දෙදෙන තුරුළුවි
කුඹුක් තුරු නිල්ලේ
තේවානි, මා පයට පෑගෙනා
දූ විල්ලේ
ඉනාවක් කැව්වාද
රාවනා ලේලියේ...
නිහඬකර පසගතුරු නාදේ
ඒත් දුර ඇහෙනවා
මත් කොවුල් ගී රාවේ
සැතපිලා
වල්ලිගේ උකුල් සුව යහනේ
ඇසල, සඳ සැඟව ගොස්
කතරගම අහසේ
කිරිවෙහෙර ලඟ
හිත නිවෙන හන්දා
මම තනියම ගිහින්
සෑ මළුව වැන්දා
ඒත් බෑ ඉන්න කඳුළු
ගග හන්ගා
කයිලාසයට යන්න
හිත හදාගත්තා
දොලොස් ඇස් ඔබේ
අඳවීද මන්දා
මං කදුළු සගෝගෙන
තනිව ඉකිබින්දා
නෙළුම් නටුවක් වගේ
මගේ සිත බින්දා
සිතුළ්පව්වේ ඉන්න
අවසරද මන්දා
කවිය බලන්න
