යසෝදරාවතේ සිත්ගත් කවි - මහනුවර ජනකවියා රුව ඇති පුතුන් වැදුවා මම වැරදී ද රුව ගුණ තේජසක් මගෙ අඩුවුණා ව ද ගරු සරු නැති කමක් මාතින් යෙදුණා ද මරු බිඳ බුදුවෙන්ට සීනෙන් පෙනුනා ද