අනිත්ය ය
කිතුල් රෑනක් සදිසි වරලස
යුවතියක යවුවන වියේ
මානවකයකු ගේ නිරන්තර
රැදෙන සිත් මානස විලේ
පහන් වෙනතුරු සිහිනයක් වී
පිපෙන සියපත් මලක් සේ රෑ
සුවඳ විහිදයි හදවතේ
තිසර ලැම රන හංස යුවලේ
අකීකරු බව දකින නයනේ
ඇස් පියන් නොසලමින්
ඇති නැති නමුදු ඈ ළඟ
හුදෙකලා වූ සෑම මොහොතක
බවුන් වඩනා කුමරුනේ
රාග උණු දිය පොදින් තෙත්වූ
හදෙහි විකසිත රත් මලින්
පුළුලුකුල රන් කෙන්ඩියක් වන්
නෙරි පොටින් ඉඟ යටින් දිස්වූ
සළු පටින් සගවා තබා ගත්
නමුදු දෑසින් නුදුටුවත් නිසි
සරන සිත් විල නොතිත් ආසා
මතින් මත්වෙති තරුණයෝ
විය ඉකුත් වී දශක හත අට
දිරාපත් වූ පසුව සියොළඟ
අතුරුදන් වූ නීල වරලස
නෙරා වැටි පියයුරු කණාටුව
වියළි දෙබලක් වන් පුලුල්තල
දකින සඳ නෙත් ඉමෙන් මිදෙනා
තරුණ වැඩිහිටි බාල සත් දන
අහෝ කෙදිනක අනිස බව ලොව
දකිත් දැයි කිවහැකිද කාහට
9.7.2021
කවිය බලන්න
