මෙහෙමත් උදෑසනක්
හිටි ගමන් නිදි ඇඳෙන් පිබිදිලා බලනවිට
හිරු පිපෙන්ටත් කලින් එළිය දී කුස්සියට
බිරිඳ පායා බලන් හොරෙන් ගියමුත් ළඟට
බැනුම් අසමින් නැවත කුටියෙ ඇඳ උරුම කොට.
සුවඳ එයි වැංජනේ අත් ගුණය කියන සේ
පොඩි එවුන් පුබුදමින් හඬ ඇසෙයි සෙනෙහසේ
ලකලැහැස්තිය දිරිය සැම දෙයක් මට දිසේ
මා ගැනත් බලන්නට දිවෙන පා හඬ ඇසේ.
පුබුදමින් මා උදේ තේ පිළිගන්වමින්
උදව්වක් කරන්නට සිතී දරුවන් ගමින්
මුව දොවා මව් වෙතට හැරියමුත් හද පෙමින්
මැද නොමැත උන් දසන් බාරි බෙරිහන් දෙමින්.
තව දිනෙක උදව්වට ඇඳුම් මදිනා වෙලේ
පිළිස්සුණු ගවුම දැක උදව් තහනම් කළේ
දහසකුත් එකක් වැඩ අතර සරදම් බලේ
මට පෙන්වමින් දුවයි හුළඟ මෙනි කලබලේ.
කොයි කොතැන වුව පෙනුණෙ හුස්ම නැති තදබදේ
නාන කාමරයටද නැකත විටෙකදි යෙදේ
පමා වූ විට මෙමා බිරිඳ ඒහා බැඳේ
මා සිටින විටදිනම් දෙකන් හොඳටම රිදේ.
පොඩි උන්ගෙ සුළු රණ්ඩු අමනාප අඩු නැතිය
දෙන්නාගෙ කළමණා හුවමාරු වෙයි නිතිය
විනිසුරුව නඩුහබත් ඇයම විසඳනු ඇතිය
පිය උරුමෙ අතට ගෙන මමත් ලක ලැහැස්තිය.
ඔෆිස් ගෙනියන කෑම බෙදා අතටම ලැබෙන
දිනක් මට අමතකව පිටින් අරගෙන තිබින
පිළුණු බත්පත හවස ඇයට හමුවී තිබෙන
මා පැමිණි විට පෙනුණි මුකුලිතව ඇගෙ වුවන.
පානදුර.
කවිය බලන්න
