ඉතිං මේ හේමන්තයයි
අහස අඳුරුයි, පාළුයි,
රෝස ගස් පෙළ නිහඬයි
සිහින් ඊතල වැස්සයි,
ඉතිං මේ හේමන්තයයි
ගිම්හාන අව්රැල්ල, හතළිහේ පෝරණුව
දැන් සිතට අමතක ය
මල් රේණු, තණ කැබලි දසත විසුරූ සුළඟ
හමා ගොස් හමාර ය
සියක් ගණනක වර්ණ එක පෙළට මවා ලූ
මල් මිලින වී ගොස් ය
උදෑසන හිරු මරා ලොව අඳුරු කළ වැස්ස
නිමාවක් නැති ලෙස ය
දවස හෙමිහිට මියයයි,
අමාවක සඳ පායයි
හදවතක දුක නිහඬයි,
ඉතිං මේ හේමන්තයයි
Photo Credit; Alisa Tyshchenko
කවිය බලන්න
