ඉතිං මේ හේමන්තයයි

ඉතිං මේ හේමන්තයයි

රසික සූරියආරච්චි

අහස අඳුරුයි, පාළුයි, රෝස ගස් පෙළ නිහඬයි සිහින් ඊතල වැස්සයි, ඉතිං මේ හේමන්තයයි ගිම්හාන අව්රැල්ල, හතළිහේ පෝරණුව දැන් සිතට අමතක ය මල් රේණු, තණ කැබලි දසත විසුරූ සුළඟ හමා ගොස් හමාර ය සියක් ගණනක වර්ණ එක පෙළට මවා ලූ මල් මිලින වී ගොස් ය උදෑසන හිරු මරා ලොව අඳුරු කළ වැස්ස නිමාවක් නැති ලෙස ය දවස හෙමිහිට මියයයි, අමාවක සඳ පායයි හදවතක දුක නිහඬයි, ඉතිං මේ හේමන්තයයි Photo Credit; Alisa Tyshchenko
කවිය බලන්න