තිරයේ පෙම්වත
හඬන ඇය තුරුලට ගෙන
සනසවයි හිස සිඹ
මිහිරැති වදන් තෙපලන
කෙතරම් පෙම්වත්ද
තිරය මත ඔබ
පෙරදා රැයෙත් දබර කර
වීසිකළ මුවින්
කටු තුඩු පිහි තල
ඇදුම් කයි හදවත
ඇනී වදනක මුවහත
මුලාවක් බව දැන දැනම
මුලා වීමයි මා අත වරද
පිටපතින් මිදී මදකට
රඟනු මැන.....
මා වෙනුවෙනුත් පෙම්වත
Photo Credit; Austrian National Library
කවිය බලන්න
