කවුරුවත් අපට නැති යුගයක
අඳුර පැතිරී හිතට බිය සැක
තිබී පහ විය මෙදා දවසක
අරුණ වැටුණා එවිට පොළොවට

නුවණ ලැබුණා දනහට
මනාපය දැන් මාලිමාවට
පැල්පතේ දුගියට
ලැබුනෙ රජකම අපේ පිනකට

හිරු වැටී දෙරණට
නැවුම් සුවඳක් දැනේ මනසට
පිපී මල් හිත යට
සුවඳ විහිදේ අනාගතයට

පැළ කරන බීජ විශ්වාසය
අතු ලා වැඩෙන සන්තෝසය
පවුරු බැමි මෙන් ද්වේශය
බිඳී නිවහල් වෙයං දේශය
- - - - - - - -