කර්මය
විලෝපිකයින් ගහන
චණ්ඩ හිරු රැස් සිඹින
කර්කෂ වු භූමියක
ඇස් නැතිව ඉගිළ යන
වවුල් සගයින් කැලක්
නලා හඬ තලන සඳ
වෘන්දයෙන් කම්පිතව
මහේශාක්ය ලෝකයක
දුකින් තැවුලින් රඟන
නාගයින් රංචුවක්
ගැඹුරු දිය කඩිත්තක
මවු සමඟ සැරිසැරූ
සුදු හංස පවුලකින්
කල්යත්ම ඉවත ලූ
කලු තාර පැටවියක්
සකපෝරු සංඥාව
සුලැඟිල්ලෙ දරාගෙන
සිනා වින්දනය ලන
අංශක විසිතුනහමාරක් ඇල
ළයාදර වෘත්තයක්....
කවිය බලන්න
