කදිර දෙව් රද

කදිර දෙව් රද

ආරියරත්න ජයසිංහ මහරගම

රණ මයුර වාහනේ නැඟගෙන
මැණික් නදියෙනුත් එතෙරව
කිරි වෙහෙරත් පැදකුණු කොට
අෂ්ට පල බෝධියත් වැඳගෙන

මූණු සය කඳ මත දරාගෙන
රුදුරු අවි අත් දොළසකින් ගෙන
දෙපයින් නා රජෙකු මැඬගෙන
කදිර සුරිඳුන්ය මා අබියස

තිගැස්සී ඇහැරුනෙමි නින්දෙන
උපශාන්ත මහල්ලෙකි දෙව් රද
සුදෝසුදු දිගු රැවුල පිරිමැද
ගැඹුරු හඬකින් කීය මෙලෙසින

ගැට පිට ගැට ගැසූ පඬුරින
වටේ පූජා වට්ටි ගොඩ මැද
මොණර රුව ඇති පඬුරු ගනිමින
කපුවන්ගෙ යාතිකා සද්දෙන

සරුව පිත්තල පබළු බබලන
තිරයකින් මගෙ අවට වසමින
අඳෝනා පමණක්ම අසමින
මේ දෙවොල තුළ හිඳිනු කෙලෙසින

යාල වන පෙත සියොත් නද දෙන
මුව ගෝන අලි ඇතුන් ගැවසෙන
මැණික් ගං තෙර නිසල නිවහන
“කැබැලිත්ත”ටම නිදහස්ව යමි මම.

කවිය බලන්න