සිහගිරි අප්සරා පැවසූ සොඳුරු කව

සිහගිරි අප්සරා පැවසූ සොඳුරු කව

තීෂ්‍යා දුල්මිණි හෝමාගම

සිටියත් කසුප් නිරිඳුගෙ මන නද        බැඳලා නැත නිදහසක් දැනුනේ රජ සැප       විඳලා නිලඹර උසට වූ ඒ පවුරට              නැගලා නිදහස් සිටින විට බිතුසිතුවමක්        වෙලා නිල්වන් කෙස්වැටිය පීදුනු මල්        ගවසා පිරි පුන් කලස් ලෙස වූ තිසරුන්  මෙලෙසා දුටු විට මගේ රුව සුර අඟනක         විලසා නිරිඳුන් පවා හද පිදුවා මා              උදෙසා සියවස් ගණන් තනි වූවත් මා        මෙතැන දුටුවෙමි පවුරෙ කැටපත් මා ගැන     සිතන මිනිසුන් කොතෙක් වී දැයි මගෙ හද පතන සිත ඇති තැනක් වේ නම් මැදුරකි   එතැන සිතුවම - කිවිදිය විසින්.
කවිය බලන්න