එපා!!

එපා!!

ලලිත් ද සිල්වා නුගේගොඩ

මල්වඩම් මට එපා! මල් වැනුම් මට එපා ! දෙණ වසා නොපෙන්වා සොහොන වෙත යෙහෙම්වා පුතා....දුව...බිරිඳගේ පැළුණු ළය නොපාරා පියන් කවුළුවෙන්වත් යළිත් මා නොපෙන්වා සොහොන වෙත යෙහෙම්වා ජීවිතේ මීවිතෙන් පෙඟූ අය එක්වෙලා ගල් ගැසුණු සෝ වළා ඇස් යටින් යට කළා කනත්තේ දොර ගාව යකඩ වැට පන්නලා නැවත සුපුරුදු ලොවට ඔවුන් යළි නික්මෙලා පුතා...දුව...බිරිඳ ඇත ගසක් යට තනි වෙලා ජිවිතය නැවතිලා දැන් හොඳට රෑ වෙලා
කවිය බලන්න