ගැහැණු
ඉවසපං උඹ ගෑනියෙක් කිවට
කවුරුත් හිතුවෙනෑ
උඹ මනුස්සයෙක් මොහොතකට
ඉපදෙද්දි ඔක්කොම උන් ඇඬුවට
ගෑනියෙක් ඇඬුව හැමදාම
උඹල නොදැක්කට
අවුරුද්ද දෙක වෙද්දි කන් විද්දට
මාසෙ ගානෙත් උන් ඇඩුව
ගැනියෙක් උන හින්දම
ඊටත් පස්සෙ උං බැන්දම
දහමාසයක් අඬනව
දරාගෙන උඹේ පොඩ්ඩව
පොඩි එකා ලෝකෙට ආවම
ඒකටත් අඬනව
සතුට වැඩි හන්දම
පොඩි එකා ලොකු කරන්නට දත කද්දිම
එක එක ඒවට අඬනව
මවු සෙනෙහස හන්දම
දස වේදනා එක්ක බැරි වෙද්දිම
හිතෙන් අඬනව
අවසඟ අත පය තව තව
අනේ ඉතින් පණ යද්දිම
ඒත් අඬනව
මං නැතුව පුලුවන් වෙයිද හිත හිත.
කවිය බලන්න
