අඬ අඬා ඇවිදින් වෙසක් හඳ..!
කලු වලාවක හිස තියාගෙන
ලතැවුලෙන් හිඳිනවා දුටුවම
වෙසක් සඳටත් පපුව රිදවන
දුකක් ඇති බව වැටහුනා මට..
දන්න කියනා මුහුණු සමහර
නික්ම යනවලු සඳට නොකියම
අනෝරා වැසි ලෙසින් වැටුනෙම
දරා ගනු බැරි සෝ කඳුළු කැට
නෑවිදින් බැරි නිසා අහසට
අතින් අල්ලා එක්ක ආවට
තවම හෙමිහිට ඉකි ගසන බව
කිව්වෙ තරු කැට සුසුම් හෙල හෙල..
කවිය බලන්න
