ඒ කන්ඨක  නොවෙමිය මම

ඒ කන්ඨක නොවෙමිය මම

නාලිනී කොඩිකාර මෙල්බන් නුවර

පීරා දෙපසට, සරසා පිට දිග, විල්ලුද සේ දිලි ලොම් සේමා සැරසූ ගත දිදුලන පැහැයෙන් යුතු, නෙත් පිනනා රුසිරෙන් බෝමා අනෙකුන් හා මුසුවීමට නැත වර, අජානීය අසෙකුය මේ මා ගෙනෙමින් බොහො මසුරන් හා කිත් ගොස්, පිනවමි හිමිකරු සිත් පේමා උභය කුල පරිශුද්ධ, ජවන බල බෝ අධික අසකු වෙමි පරසිද්ධ, වෙනත් නැත සම වන්න කන්ඨක නමින් යුතු, පරසිද්ධ අසකු ගැන අසා ඇත ඉතිහාස කතන්දර වල කියන සසර දුක දැක ඉන් මිදෙන්නට කොහිද? සත්‍යය සොයා යන්නට සැරසෙනා උතුමෙකු පිටින් ගෙන නිසල වනයට රැගෙන යන්නට පෙරුම් පුරනෙමි නිතින් අද මම.
කවිය බලන්න