සඳවතිය ....
නොනිම් තෙර සසර මඟ යනෙන කල්
සෙවනැල්ල වෙලා ළඟ හිඳින්නැති
දැවුණු ලොව නිවා මෙත් වඩන්නට
සඳවතිය පාර එළි කරන්නැති
දස පෙරුම් සමතිසින් පුරන්නට
සඳවතද නොසැලි දුක දරන්නැති
දෙපා මුළ වැටී ගිණි නිවන්නට
සඳවතිය මුදු ලෙසට මැවෙන්නැති ...
.
කවිය බලන්න
