අතීත සුවඳක්

අතීත සුවඳක්

චන්ද්‍රා සේනාධීර නවසිලන්තය

ආදි යුගයේ පටන් ප්‍රධාන අහර ලෙසින් මිනිසුන් කුස් පුරවමින් ගමේ කොනක බිහිවූ උදුනෙන් ගල් අඟුරු රස්නයෙන් පිළිස්සුනු තිරිඟු පිටි පාන් සුවඳ උදෑසන මදනලට මුසු වෙමින් ගම පුරා පැතිර යද්දී....... ගැමියන් අවදිවන්නේ සතුටින් දවස පුරා බර වැඩ කර මහන්සිය නිවාලන්නට සැඳෑ සාදයේදී බීර වීදුරුවක් සප්පායමින් එදා රස වින්දේ තිරිඟු පාන්ය මතකයි බාල කාලේ අපේ ගමේ පාන් පෝරණුවේ බක්කරේ යන විරුදාවලියෙන් හැඳින්වූ තරුණයන් නිරුවත් උඩුකය පෙන්වමින් ඇනූ පිටි මෝලියෙන් රෝස් පාන් කිඹුළා බනිස් තැටි පාන් පිළිස්සෙද්දී.... පාන්දර හමන මද නලට මුසුවූ පාන් සුවඳ හදේ බැඳි සුවඳක් සේ දැනෙයි ලොව කොහි සිටියත්.... මතක් වෙනවා පාන් කාරයා එන මඟ බලා සිටියා කිඹුළා බනිස් රස බලන්න රට වෙනස් වුණා ගම වෙනස් කරමින් අමතක කළ හැකිද පාන් පෝලිමේ හිටියා පාන්දරින් ඒත් නැත දැනුණේ පාන් සුවඳ එදා මෙන් 19/3/2022
කවිය බලන්න