දරු සෙනෙහස

දරු සෙනෙහස

රුදුරු මිනිසුන් සිටින මෙලොවට උපතින්ම බිය වුනෙමි මම පිළිසිඳගත්දා මා කිරි කැටි පුතුන් ඉකිබිඳ හැඬුවා මතකයි හුදු ආරංචියට සිතුවා වැරදියි හැඟුනා මට දුටුවිට කිරිකැටි මුහුණු පොඩි ආශීර්වාද ලැබුවා මා මව් පදවියට දුන්නා පුතුන් මට නව ජීවනයක් හාපුරාකියා පාසල් ගියදා පුතුන් මගෙන් ගිළිහී ගියාදැයි ලොබ සිතුනා මට විවේකයේදී මා වෙත දුව විත් ඉඹ ගත්තා මගේ කුස දැනුනා ඔවුනට එය සුපුරුදු නිවහන බව සය අවුරුදු නිහඬතාවය බිඳිමින් නැගණිය මතු උනා -බලාසිටි තෑග්ග ඇයයි නිවස එකම සැණකෙළියක් කල ඔවුන් ආදරය දයාව කරුණාව හඳුන්වා දුන්නා පවුලටම මව් පදවිය ලද දුව දුන්නා මට මිණිබිරියක් හුරු බුහුටියි ඇය මාගේ ප්‍රාණයයි මා දුටු විට ඇගේ සිනහව කෙළිලොල් බව පාලනය කර ගන්නට බැරි ඈ ඒ මේ අත දුවයි
කවිය බලන්න