දුක

දුක

මාලිනී හෑගොඩ USA

සිතේ දුකකිය තැවරුණේ සිතෙන් විතරයි වැළපුණේ නෙතට ඒ දුක පැවරුණේ ඉතින් ඉන්නට බැරි වුණේ කඳුළු නෙත'ගින් ගිලිහුණේ කොපුල මත උණුසුම් වුණේ දෙතොල් අග ලුණු රස වුණේ ටිකෙන් ටික සීතල වුණේ ගෙලට වැටිලා වේලුණේ කාටවත් එය නොපෙනුණේ කඳුළු ඉන්පසු ගල් වුණේ සිනා පමණයි මතු වුණේ
කවිය බලන්න