හඹා ඒම

හඹා ඒම

බන්දුල නානායක්කාරවසම්

සෙනඟ දෙබෑ කරමින් කළබලයෙන් ඉස්පාසු නොමැතිව වීථි ඔස්සේ යනෙන විට වුව , දෙව් මැදුරු පියස යට දණින් වැටී , හිස නමා යදින විට වුව , සුහදයන් රොද බැඳන් එකට තුරුළුව , මුසුවී සිටින විට වුවද , මරණයේ ..... අකාරුණික මුහුණුවර මැවෙයි මා දෙනෙත ළඟ එහැම විට මට හැඟෙයි ; වේගයෙන් පියාඹන කාලයේ විහඟ තටු මත රැඳී මරණයේ වියරු කළු හෙවනැල්ල මා සොයා පියාසර කරන බව . ළදරුවෙකු සමඟ සිටිනා විටදි මම , මටම කියනෙමිය , ජීවිතේ අවසාන හෝරාව තදින් මිට මොළවගෙන මම හිඳිමි ; හෙට දවස උදාවෙයි , මට පොළොව මත වැතිර නිදන්නට ළදරු හට ? සුවඳ කුසුමක් විලස පිපෙන්නට ! කහ පැහැති පාවාඩ බිම එලුව මහ විසල් ඇසල ගස පාවුලදි මට සිතෙයි , මා මෙළොව හැර පියා ගිය දිනද මේ මහා ඇසල ගස පෙර පුරුදු විලස මල් වදනු ඇත . කෙසේ වුව සුහදයිනි ! කෙදින හෝ මා නිදන සුදු සොහොන් කොත අසල ' වසන්තය ' මගෙ තනිය මකනු ඇත මලිත්තන් , සකුණ කැළ නොනැවතී මට ගීත ගයනු ඇත. සොබා දම් මෑණියන් සෙනෙහසේ දිය දහර වගුරමින් මා අසල සදාකල් රැඳෙනු ඇත . Alexander Sergeyevich Pushkin 1799 - 1837 Adapted By BANDULA NANAYAKKARAWASAM බන්ධුල නානායක්කාරවසම්
කවිය බලන්න