කිරි

කිරි

සම්මානී විජේසිංහ

දිගු මගෙක තැනින් තැන
දෙපස තණ ඇතිරි දැක
ඇවිද විඳ දිවි ගෙවන
ගව රැළක් පසු පසින
හෙමි හෙමින් පා නගන
ගෝපිකාවක්මි මම
උලා කා ළතණ පත්
කටු පඳුරු -නිදිකුම්බ
සුදු කිරෙන් ලොව පුදන
එළදෙනක අරුමයක !
සුදු කිරෙහි කටු නොමැත
තණ පතක් හෝ නොමැත
කිරම පමණකි පරම
ලොවම සනහා වඩන
එළදෙනුන් හිමි වුවද
කිරට හිමිකම් කිවද
මට නොවේ තණ පතින්
කිරි නිපදවන වරම .
කවිය බලන්න