දාරක ප්රේමය
තනිව යන්නට
නොදෙයි සිත මට
මහණ දම ළඟ පෙනී පෙනී
සොඳුරු ඈතක මතක
අවුදින් සිතට වද දෙයි
තව තව නැඟි නැඟී.
නිමක් නැති
දාරක ප්රේමයෙන් සිත
යලි යලිත් නොදැනීම
බැඳි බැඳී
සසර ගනුදෙනු
නිම කරනු කෙලෙසද
කෙලෙස් මල ඇත
තව වෙලි වෙලී..
තව කොතෙක්
යා යුතුද නොදනිමි
සසරේ මේ හැටි
ගැලි ගැලී
දෙසූ දහමට නොවී
අවනත ආ දුරත්
දැන් නම් හොඳටම ඇතී
2025.2.28
කවිය බලන්න
