කෝවිඩ් වැලපුම

කෝවිඩ් වැලපුම

දමයන්ති රූපසිංහ බ්‍රිස්බේන්

මගේ ආදර සැමියා ගෙදර සිට වැඩ තිරයක් බලාගෙන මොනවදෝ මුමුණයි කන් දෙකෙත් ඇබ දරු දෙදෙන නිහ‍ඬයි සිටියත් නැති ගානයි මුලු ගෙදරම පාලුයි අපේ කාලේ නෙමෙයි ගුරැන් නැති පාසැලලු මිනිස් පුලුටක් නෑ පේන තෙක් මානෙක මාවත පාලුයි හැල්මෙ ගිය වාහන කොහේ සැඟවුණිද? එළිය හරි සීතලයි අහස අඬනව වගේ මුලු ලොවම එකතැන නතර වී දිගු කලක් හෙට ඉර පායයිද...?
කවිය බලන්න