වැරදුණු කතිරය

වැරදුණු කතිරය

තුසිතා සුරේකා මීගමුව

කිරිකැටියො මගේ රන් , සිනා සෙන හීනයේ නුබෙ මුහුන බලාගෙන හූල්ලනවා රැයේ කිරේ මිල නැගලාලු කිරි එරෙන්නෙත් නැතේ දිවග කිරි පොදක් මට තියන්නට පින නැතේ හිස් අහස දෙස බලන් මුමුණනා පන මගේ. අහිතකින් නොබලපන් මුලාවුන මුව මගේ කඩුක්කන් දෙක ටවුමෙ කඩේකට හිර වුනේ හාල් කරවල ටිකක් ගන්නටයි මගෙ දුවේ ලය රුදාවට බෙහෙත් නැතිලු මහ රෝහලේ පිටින් අරගෙන දෙන්න තුන්ඩුවක ලියවුනේ අනේ මට සමාවෙන් මගේ හිමි පින් කදේ කෙලෙස මම ගෙවන්නද ඒකෙ මිල මේ වෙලේ. පහල වෙල් යායෙන්ම අස්වැන්න නොලැබුනේ පොහොර ඇටයක් නොදැක වී පැසෙන්නේ කෙසේ ණය පොතේ පිටු ගනන දිනෙන් දින වැඩි වුනේ කඩේ මග ඇරල මන් නියරෙන්ම ගොඩ වුනේ කදුලු ගුලි දැක්ක මන් එකතු වුන නෙත් කොනේ අඩන්නට මට කදුලු උනන්නෑ මගෙ දුවේ නැගෙන තුරු එලිය දෙන ඉරක් හෙට අපෙ ගමේ සගවපන් කදුලු ගුලි ගෙයි කොනක කලුවරේ.
කවිය බලන්න