සිගිරි ලදකගේ සුසුමක්

සිගිරි ලදකගේ සුසුමක්

මහේෂ් චතුරංග ජයවර්ධන

මගේ සිවුමැලි කැකුළු වත දැක රාජ අණකින් දන්වලා මාලිගාවට යන්න සිදු වුනි අපේ නිවසින් වෙන් වෙලා දැහේ රූරා වැටෙන කඳුලින් අප්පාගේ නෙත් තෙත් වෙලා යන්න අවසර දුන්නේ කඳුලින් රාජ නීතිය එය නිසා රාජ බෝජන දුහුල් සළු පිලි මටම කියලා හිමිවෙලා තවත් මල්වර කුමරියන් මැද මගේ හිත අසරණවෙලා සිහින මාලිග අගුල් දමලා මාලිගාවක සිරවෙලා රහසෙ හැඩුවා කඳුලු හන්ඟා අප්පාගේ නෙත් සිහිවෙලා අම්ම නැති උන දා පටන් උඹ මගේ පන යයි කියා රැක්ක දුව අද කළුගලක් උඩ මාලිගාවක තනිවෙලා කැකුළු නාඹර මගේ උඩුකය වැසුණු සළු ඉවතට වෙලා සියල්ලන් මැද සිතුවමක් වී කළුගලක් මත ලියවිලා සදා කාලෙට උරුම නැතිබව සියලු සැප සම්පත් මෙහේ යන්න වෙන බව දන්නවා මම තරුණ කම නැති වන දිනේ හදේ නැගෙන සෝසුසුම් වල කදුළු බර වැඩි උනු දිනේ ගලත් සෙලවී පැලී යාවිද මගේ දුක හඳුනන වෙලේ .... සිගිරි ගල ළඟ සිංහයා නම් තාම තරුනව වැජබෙතේ අපේ ගේ පැල පහුකරන් යන වගක් සැලවී බිය උනේ ගෙදර සිටිනා අපේ කැකුළිය බාල නැගණිය සිහිඋනේ අනේ අප්පේ කෙල්ල හංගා පැලේ දොර වහ ගනු හොදේ.... 23/02/2022
කවිය බලන්න