තන්හා

තන්හා

නුවන් අනුරාධ උදටියාවල මෙල්බන්

ගිරි ශිඛර මත හිදිමින් දෙඅත් බැද නොපියවා පියවුනු නෙතු යුග පෙන්වමින් ලොවට සමවැදුන මෙන් දැහැනකට... නොනැවතී දිවෙන ලෝ තලය නගා ගොරහැඩි හෙන හඩ සිදීමක්නම්‍ පේනතෙක් මානෙක නොමැති මහා ජලස්කන්ධය මෙන්... මුරැගසන් වරැසාව දැක දැක තතනමින් ඉන් මිදෙනු වස් නොනවතියි සබැදියන්ගේ කෙලකෝටියක් වු තෘෂ්ණාවෙ ගග නොවෙද මේ ගලන්නේ...?
කවිය බලන්න