ස්වභාවික ප්රේමය
සුසුනිඳු සේල දවටා ගංඟා කුමරී
පෙණ පිඬු නඟන සිරි පෙන්වයි එහි තැවරී
නෙතඟට සිසිල් සුව රසඳුන ගෙන ඉතිරී
දෝතින් බදා ගන්නට නොකැකිද සොඳුරී ....?
සිරිකල පිනට ඔබ වැනි ගං කොමළ ළියෝ
ගෙතුවද මෙවන් රිදියෙන් කල සේද දියෝ
දියයට මැණික් සඟවාගෙන කිමද ගියෝ
ඔබ හා වෙලෙන්නට නොහැකිද සුකොමළියෝ
විටෙදි සැඩය තව විටෙකදි නිසල වැනී
දුටුවම මගේ හදවත නම් නතර උනී
ප්රේමාදරය ඔබ හා මා විතර දනී
වින්දන සුවය ගත හා සිත අතර විනී
ගමටම සිරිය දී හැළෙනා මනහාරී
දුටු නෙත පිනයි කඩිසර ඇය හැඩකාරී
සුදිළෙන ගමන වටපිට සරුකර කාරී
යන්නට ඇතොත් මතුදින දැරණියගල තේරී
කවිය බලන්න
