යන මග කඳු හෙල් තලාය තැන තැන බාදක හෙලාය එනමුදු අසිරිය දුලාය දෙගං යාව ගඟ ගලාය, දැකුම් සපිරි සිතින් යුතුව අරන් පෙරත් පුරුදු හුරුව පායන තුරු පැතුම් තරුව ගඟ දිගටම ඇදෙයි ඔරුව, නොගෙන සිතට තරහ මරහ වැරදුන තැන හදල පරහ හස කැල්මෙන් මුවග සරහ ගත් සිත නොහඳුනයි විරහ, දුර නොපෙනෙයි පියවි ඇසින් වෙහෙස නිවෙයි දොඩන බසින් විඳ දුක සැප නෙල්ලි රසින් දුර සරුවෝ වෙසෙති තොසින්,