වදුලෙ හැම තැන සුළඟෙ සැලි සැලි දිළෙන කහ පැහැ රණවරා මල් මතක අරගෙන හිතට එන හැටි බලා ඉන්නද තවත් බෝ කල් නැගෙන දුහුවිලි දෙනෙත පාරයි හිරුගෙ ගිනියම් සැරට දාවල් ඇසෙන නෑසෙන දුරක සිටියත් කියනු නොහැකිය හිතෙන දේවල් සිතක ලියැවුණ කෙටිම කවියක අරුත සැඟවුණ දිගම පද වැල් වැටෙන වැස්සට තනුව අමුණා සවන අද්දර රැඳෙයි හැමකල් රැයෙහි සීතල අහසෙ තනියට හිඳියි තැන තැන පුංචි තරු මල් නැවත හමුවන දවස ළංවෙයි හැඟුම් බිහිකර හදක මිහිලොල් රිදෙන අතැඟිලි ලියන කවිපද මියුරු ස්වරයෙන් ගයමි හැමකල් නමුදු සිත ළඟ සරන සුසුමකි නිවී යයි දුර අහසෙ තරුවැල් නොමැත කිසිවෙකු අරුත වැටහුණු නිහඬ හැඬුමක නෙත'ග ඉඳුනිල් ගමන දුර බව දනිමි හොඳහැටි නමුදු නොදනිමි ඇතිද කඳුළැල් ගතින් එන්නට නොහැකි වූවත් සිතින් අත්තටු විදා එනකල් මමත් ඉන්නම් මඟ බලාගෙන පුබුදුවන්නට මුවේ හසරැල් රැයක් ගතවී රැයක් එනතුරු සුවඳ විහිදා පිපෙයි කහ මල් ඉතින් අමතක කරනු කෙලෙසද ගිමන් නිවු හදවතේ සිහිලැල්