කවි සින්දු නාටක කතන්දර ලියැවිලා ඇති දහස් ගාණට කොයිකෙදිත් මම දුෂ්ඨයාමයි වරදමයි පැටවුණේ මාහට නිමාවක් නැති උඩගුකමටයි පැටලුනේ මම එක්ක ගේමට පණපිටින් නොයවාවි නුඹලත් ජාති දැම්මොත් ඇවිත් සාලෙට බුහුටි කම පෙන්වන්න මුරුගයො මැරුවෙ විද විද ඔහු විනෝදෙට කුමරවරු යැයි යුතුද ඉඩ හල වනසන්න රට හිතු මනාපෙට රැකිය යුතු නීතියත් යුක්තිය නිසාවෙන් රජු මේ කැලෑවට සටන් වැදුනා මිසක දිවුරමි නොවේ ලොල්වී ගැහැණු රූපෙට නොසතුටක සිටි මුහුණ දිස්වුණෙ සඳක් මෙනි වැසි කළු වලාවට නොදැන හරි අත කඩුව දුන්නෙත් රැගෙන බියෙනුයි ගැහෙන දෑතට අතරමං කළෙ නැහැ කුරිරු ලෙස කවුරු කීවත් බොරු කතාවට ගොසින් ඇරලූවෙ මමයි ඇය තක්සලා විදුබිම පෙනෙන මානෙට