සොයමින් සිත නිවෙනා මග බවයෙහි බොහො රැඳුනා

පුරමින් දස පෙරුමන් හිමි නෙක නෙක රුව ගැනුනා

විඳිමින් සුව හැඟුමන් හැම මව් කුස තුළ ගිලුනා

සුවඳින් පිරි උයනක යළි නොපිපෙන මල පිපුනා

බිඳිමින් පෙම අතැරී ඇය නොකියම රැයෙ නිදනා

ළසොවින් නෙත නොබලම පුත අසුගෙන දුර ඇදුනා

නුවණින් දැක කෙළෙසේ රුදු එගොඩට පය තැබුනා

දිනමින් මරු දිනවා සත බුදුරැස් ලොව විදුනා

මුදමින් දන නිවනේ රස මුව මුව පිරි බසෙනා

සැපමෙන් ගිජු ලෙසිනා රස දුකමය එහි මැවෙනා

ගනිමින් පන්සාළිස් වසරක මෙහෙවර යෙදුනා

නිවුනෙන් දුල පහනේ සිල තෙමගුල සිහි කෙරෙනා