හතර දෙනෙක්
කඳුළු සීතල පොරවගෙන
හද ගිරිමුදුන ඇද හැලෙත් සද්දෙන්
අකුණු බර ගිම් වළාවක් යට
පියාපත් විද සරත් පරඬැල්
දූලි සුළඟින් වැසී දුබල වු
නවම් සඳ ආලෝක විහිදත්
තනිව ගීයක් මුමුණ මුමුණා
කදෝපැණියන් ගමන් අරඹත්
Photo credit; Rootstock
කවිය බලන්න
