මහ යුද්දෙ සිදුවෙද්දි පොඩි කොලුව මියැදෙද්දි රණ විරුවො බිහිවෙද්දි ජයගොසින් සැනසෙද්දි වීරකම් පොඩි කොලුගෙ මගේ සිත පුබුදද්දි උන් අතින් මළවුන්ගෙ මාපියන් වැලපෙද්දි සටන් බිම නිහඬ විය ‘සාමයක්’ උදාවිය. “උන්ගෙ වැලපුම්වලට පිලියම් ද බිහි වේවි එවිට අපෙ දොම්නස් ද නැති වේවි, දුරු වේවි.” අනේ මගෙ පොඩි එකා රුපු මරා කෙහෙලි ලා නයුවනට ලද නම්බු, නැත ඌට කිසිවක්. ඌටවත් ඌ මැරූ රුපුන්ටත් උනුන්ගේ අපේක්ෂාත් නොවිය කිසි සාක්ෂාත් ඉතින් මගේ කොලුවනේ කුමට යලි යුද්ධයක්? නොමැත ඉන් කිසි පලක් නොමැත ඉන් කිසි පලක්! Photo Credit; Stijn Swinnen