තුටු සිතින් වසමු
නිලංකාරව යන ලෙසට නෙතු දිලෙන ගත තව තවත් හැඩකර
අලංකාරව වසන දිවියට නොඑන ලෙස දුක කඳුළ කැටිකර
අහංකාරව නොසිට සැමදෙන සමඟ සුහදව පිනද කර කර
භයංකාරව තිබෙන සසරට තබමු නැවතුම දුකද නිමකර
දිලෙන හිරු සඳු එළිය කර ලොව සැමට මඟතොට කියන විලසින
සැලෙන කඳුළට සිසිල එක්කර සිටිනයුරු සැප සතුට සමඟින
දෙලෙන වසනට දෙසුව සදහම සිතට ගෙන අද අදම බැතියෙන
ඇලෙන සිත හැම දෙයින වෙන්කර තබනු මැන තද ලෙසට නිතියෙන
ජීවිතේ ගත කරන්නට අප සැමට පීනා සතුටු විල තුළ
සොබාදම් මෑණිගෙන් එකසිය විස්ස වසරක් ලැබී ඇති කල
සියය ඉන්නත් බැරිව වැඩිදෙන ජීවිතේ හැර යන අයුරු බල
කුමක් කරමුද සැවොම ඔබ අප යන්න සිදුවෙයි පින ගෙවුණු කල
මමත් නොදනිමි ඔබත් නොදනී අපේ ආයුෂ කොතෙක් වේදැයි
සුවෙන් හෝ අද දුකෙන් හිටියත් නොදන්නෙමු හෙට කුමක් වේදැයි
කුමන තැනකදි කුමක් සිදුවී නොම දනිමු හෙට මැරී යාදැයි
ඒ නිසා අද තුටින් ඉමු අපි සිතා මරණය නියත නේදැයි
මෙවන් අනියත ජීවිතේ ගත කරන ඔබ අපි සරණ නොමැතිව
කුමට ඉසිකෝ මාන පුරවා පීඩනෙන් දිවි ගෙවා දුකැතිව
සැමට හැකිලෙස වෙමින් සහයද වසා සුවසේ සතුට සිතැතිව
මේ ලොවෙන් සමුගනිමු දවසක සුපිරිසිදු වූ සිතින් පිනැතිව
2025 / 10 /21
කවිය බලන්න
