"අනේ නෝනෙ මේ අහන්න, හොඳම හිතිංමයි කියන්නෙ... ධනේ නැතිම කමටයි අප ඇවිල්ල සිඟමන් යදින්නෙ... දිනේ අවසනේ සොච්චමකිං පන නල ගැට ගසන්නෙ... බනේ කියන ලෙසට ඉතිං විඳවලමලු පව් ගෙවන්නෙ... අපේ ගුරා අතටයි ඒ ලැබෙන දේත් පත්කරන්නෙ... හපේ නොවී ඉන්න ඕන නිසයි ඒව, සිද්ධවන්නෙ... ඔපේට ඔය ඇඳ පලඳා මෙතැනම ඇයි ටැග්ගැහෙන්නෙ... සැපේට යන්නකො වෙනතක, නැති නම් බඩටයි වදින්නෙ...!" ඇහුනා මට, යාචකයගෙ අඳෝනාව, මේ ලියන්නෙ... ගැහුනා ගල්, මොහොතකටම ඔහු වැරදියටනෙ සිතන්නෙ... වැහුනා යක්ෂය එලඳට, බැන බැනමයි ඇය දුවන්නෙ... පැහුනා මුත් කෙසුත්, තවම ෆැෂන් නිසයි ලැජ්ජවන්නෙ...