සිත පෑළ දොරෙන් යලි ඉගිල නොයන් නොරැඳී ගොස් අසුරු සැනින් නෙතු පියන් අගින් රැඳී කදුළු ලෙසින් මා හද තුළ රැඳී ඉදින්. පෙර දිනක සවන් රැඳි මියුරු වදන් යළි එලෙසම අසනු රිසින් ගිරි කුළ හා බැඳී සඳ මඬල ලෙසින් යළි මා ළඟ රැදෙනු නිතින්. හද ඇඳී සිතුවම් දේදුන්න ලෙසින් යලි බොඳවී නොයන ලෙසින් කැටපත් පවුරක ලියු ගීයක් සේ මා හැරදා නොයනු ඉතින්